Paco De Lucia, fot. montuno

Paco de Lucia, światowej sławy hiszpański gitarzysta flamenco, zmarł 26. lutego w Meksyku.

Recenzje muzyczne

Marek Dykta
John Scofield Überjam Deux

Dlaczego kolejna płyta pod nazwą Überjam? Jak bardzo oryginalna może być płyta, która kontynuuje koncept pierwszego Überjam sprzed 12 lat oraz płyty Up All Night bez większych zmian? Ilość płyt, które nagrywa John Scofield i jego niesamowita aktywność koncertowa gwarantują to, że Scofield jest od wydania swojej pierwszej płyty jako leader w 1977 roku (East Meets West - Enja, 1977) jednym z najbardziej rozpoznawalnych gitarzystów na świecie, obojętnie w jakim stylu, a koncept jego płyty Überjam Deux jest tak stary jak rytmy, z których ta płyta czerpie swoją świeżość, pomimo klonowania swojego pierwowzoru sprzed 12 lat.


Czy to znaczy, że wszystkie projekty i płyty Scofielda są tak dobre, że wyznaczają trendy w nowoczesnej muzyce improwizowanej wywodzącej się z jazzu? W mniejszym lub większym stopniu wszystkie jego płyty są na tyle oryginalne, że stanowią nieodzowny element biblioteki muzycznej każdego fana jazzu i innych gatunków muzyki, w której rytm jest głównym składnikiem. Jeśli dałoby się skompletować dane na temat ilości początkujących gitarzystów kopiujących style najbardziej znanych gwiazd gitary, z pewnością Scofield wygrałby tę klasyfikację bez wysiłku. Powód jest prosty, jego muzyka dociera do każdego, kto słucha bluesa, jazzu, funk, R&B i jakiejkolwiek innej muzyki, gdzie rządzi groove.


Co to znaczy groove? Istota tego zjawiska w muzyce nie jest łatwa do określenia za pomocą tradycyjnych definicji. W każdym razie ten termin funkcjonuje w amerykańskiej terminologii sportowej i muzycznej w bardzo podobnym znaczeniu. W sporcie, tak samo jak w muzyce, poziom koncentracji, który gwarantuje najlepsze rezultaty, produkuje zjawisko spójności wszystkich elementów, transu, w którym zawodnik stanowi jedno ze swoim ciałem i umysłem. Rowek wycięty w winylowej płycie, w który wpada igła adaptera, jest niezłym obrazem słowa groove w dosłownym jego znaczeniu. Tym lepszym, że niedostrzegalnym gołym okiem, trochę tak samo, jak to ma miejsce w muzyce granej na żywo. W muzyce koncentracja na rytmie wszystkich zawodników kapeli po jakimś czasie powoduje efekt muzycznej maszyny, która sunie do przodu w niewidzialnym muzycznym rowie-groovie ku uciesze kiwających się w jej takt fanów.


Każdy, kto był na koncercie Überjam, z pewnością był świadkiem tego, jak Scofield z kapelą kopał ten muzyczny rów, w którym jedzie od czterdziestu lat za pomocą specjalistów swojej sekcji rytmicznej. Kto raz doświadczy jazdy po jego dnie, raczej nie ma ochoty z niego wyjść. To magiczne zjawisko w muzyce, w której rytm jest głównym składnikiem, czyli praktycznie w każdym stylu wywodzącym się z czarnej muzyki, jest tak uniwersalnie zrozumiałe, że wywołuje uśmiech albo inne ciekawe reakcje u każdego, kto ma poczucie rytmu: począwszy od tupania nogą, a skończywszy na tańcu w błocie na festiwalu Woodstock. Groove to w muzyce uniwersalny język, który dociera do wszystkich: przetestuj go kiedyś na dwulatku w piżamie.


John Scofield i jego kapela są wielkimi kapłanami groove, podobnie jak Mark Knopfler kiedyś był sułtanem swingu (pamiętacie ten numer Dire Straits?). Gra Scofielda jest podporządkowana jednemu celowi – nie zakłócić groove. Blues, który zawsze słychać w jego frazach, obojętnie w jakim kontekście gra, jest jasnym dowodem na to, jak docenia ważność tego elementu muzyki w swoich improwizacjach i kompozycjach. Stąd wynika jego szacunek dla tego stylu muzyki i stawianie się w wywiadach, których udziela, w roli ucznia, którego życiowym celem jest „próba zjednoczenia się z bluesem”. To, co jest w bluesie najtrudniejsze, to przekazanie maksimum emocji minimalną ilością dźwięków. Mała ilość dźwięków nie zawłaszczy przestrzeni w rytmie, a bez niej nie da się wykopać rowu – groove, w którym jedzie kapela.


Z pewnością kompozycje z Überjam Deux nie są najbardziej oryginalne melodycznie ani pod względem formy, ale pozwalają na rozwinięcie tego, co na tej płycie jest najważniejsze: rytmicznej konwersacji pomiędzy instrumentami precyzyjnie pracującej maszyny, über-groove-machine. Muzyki z tej płyty z pewnością najlepiej słuchać na koncercie, gdzie ilość czasu pozwoli na to, że precyzja i muzykalność Scofielda i chłopców z jego zespołu wywołają opad szczęk i taneczne ruchy fanów.


Chłopcy z Überjam są specjalistami od kopania tego rowu. Pod kierownictwem takiego übergitarzysty jak John Scofield sam bym chętnie poszedł go kopać. („Mańka, gdzie jest łopata?! Znowu John pożyczył i nie oddał?”).

 

Marek Dykta

 

Pharrell Williams (Fot. Will, New York, USA)

Pierwszy 24-godzinny teledysk w historii.

Pharrell Williams

HAPPY

David Byrne & St. Vincent

Rewelacyjny koncert Davida Byrne i St. Vincent (A. Clark) z 20 września 2012 r. promujący ich wspólną płytę Love This Giant. Tylko na stronie NPR Music:

LIVE

John Zorn, 2006, Fot. Andy Newcombe Farnborough, UK

John Zorn_Jazz in Marciac

LIVE

 

Zorn@60: Latający cyrk Johna Zorna

Warsaw Summer Jazz Days 2013

Zbigniew Hołdys_Kuba

W zalewie chały na polskim rynku muzycznym Hołdys, jak zwykle, bezkonkurencyjny. Niejeden gitarzysta dałby sobie obciąć rękę, by móc napisać taki riff.

Jake Bugg

Broken

 

Fot. David Shankbone

Out Of The Game 

Rufus Wainwright

Z płyty o tym samym tytule z 2012 roku. Gorąco polecam! Stylistycznie odbiega trochę od tego czym karmią nas rozgłośnie radiowe. Mimo kilku "pewniaków" do Top Ten na płycie, w radiu R. W. nie usłyszycie.

Antykwariat - tania książka
Thomas H. Barczyk

Schreiben Sie uns Ihre Meinung!

Wir haben ein offenes Ohr

für Anregungen, Lob und natürlich auch Kritik.

Schreiben Sie uns, was Ihnen an Kulturmagazin Zarys gefällt und was wir in Zukunft noch besser machen können.


Napisz do nas i podziel się z nami swoją opinią o naszym piśmie.

Druckversion Druckversion | Sitemap
© Magazyn Kulturalny Zarys - Kulturmagazin Zarys