Peter (w polskich publikacjach Piotr) Lachmann, ur. w 1935 w Gliwicach(ówczesnym Gleiwitz).

 
Dwujęzyczny poeta, eseista, reżyser i tłumacz, autor słuchowisk i sztuk(video)teatralnych. Cezurą w jego życiu było frontalne zderzenie z językiem i kulturą polską, do którego doszło w 1945 r., kiedy to – w wyniku przypadkowego zbiegu okoliczności – nie został wraz ze swoją niemiecką rodziną „wypędzony jak przystało”.  Przesiedlenie do Niemiec nastąpiło dopiero w 1958 r. W międzyczasie zdążył zdać polską maturę, postudiować chemię na Politechnice Śląskiej, zadebiutować jako poeta, włączyć się w epizod polskiego Października jako publicysta i reżyser współzałożonego przez siebie satyrycznego teatru studenckiego przy politechnice. W Niemczech studiował germanistykę, filozofię, teatrologię i slawistykę, pracował dla czołowych wydawnictw jako recenzent wewnętrzny i tłumacz, dla rozgłośni jako autor audycji i krytyk. Zadebiutował paroma wierszami niemieckimi w antologii Junge Lyrik 1960, jeden z tych wierszy znalazł się w antologii Deutsche Lyrik nach 1945 (Berlin 1965).

 
Z polskiego przetłumaczył ok. 40 pozycji  autorstwa  J. Andrzejewskiego,
R. Ingardena, H. Kajzara, T. Konwickiego, J. Kotta, Cz. Miłosza, T. Różewicza i S.I. Witkiewicza. Wydał antologię tekstów z „Tygodnika Powszechnego” pt. polnisch leben.
Stimmen polnischer Katholiken (Monachium 1987), wybór tekstów Tadeusza Różewicza Vorbereitung zur Dichterlesung. Ein polemisches Lesebuch (Monachium 1980) oraz (wspólnie z Renatą Lachmann) dwujęzyczną antologię poezji polskiej Poesie der Welt: Polen (Berlin 1987). Za przekłady otrzymał w 1981 r. nagrodę nowojorskiej Fundacji im. Jurzykowskich iw 1991 nagrodę paryskiej „Kultury“. Przetłumaczył z niemieckiego sztuki G. Büchnera Leonce i Lena i Woyzeck,  niektóre wiersze P. Celana oraz teksty E.T.A. Hoffmanna.

 
Publikował eseje w czasopismach polskich i niemieckich, takich jak „Merkur”, „Du”, „Theater heute”, „Tygodnik Powszechny”, „Twórczość”, „Teatr”, „Borussia”, „Przegląd Polityczny”, „Rita Baum”, „Dialog” (Berlin), „Śląsk”, „Gazeta Wyborcza”, „Zarys” i innych.

 
W 1985 r. postanowił zmienić miejsce pobytu z Radolfzell nad Jeziorem Bodeńskim (wcześniej przemieszkiwał w takich miastach, jak Kolonia, Monachium, Bochum, Berlin) na Warszawę, gdzie założył  wspólnie z aktorką Jolantą Lothe jedyny do tej pory w Polsce innowacyjny teatr – Lothe Lachmann Videoteatr „Poza” – obecnie z siedzibą w Pałacu Szustra na warszawskim Mokotowie. Zrealizował w nim szereg nowatorskich spektakli, które były prezentowane na licznych festiwalach i przeglądach sztuki w Polsce i za granicą (nagroda First Fringe na Festiwalu Fringe w Edynburgu 1992). Zrealizował tam we współpracy z T. Różewiczem  videotryptyk pt. Tadeusz Różewicz Twarz poezji (1995–2005) oraz cykl hoffmannowski E.T.A. Hoffmann w Płocku, E.T.A. Hoffmann: Z Płocka do Warszawy i Hommage à Hoffmann (2004–2006). Jest autorem  adaptacji utworów Hanny Krall (Powieść dla Hollywoodu) i Helmuta Kajzara ( akt-orka i akt-orki) dla Videoteatru.

 
Opublikował tomiki wierszy: Niewolnicy wolności (Kraków 1983), Mniejsze zło (Warszawa 1991) i eseje Wywołane z pamięci (Olsztyn 1999). Jest autorem szeregu scenariuszy dla Videoteatru, m.in.: KaBaKai/RE-animacje, śpiewanna, Hamlet gliwicki, Opowieści pani Hoffmannowej, Zgrzyt. Jest współautorem tekstów (wraz z Marią Peszek) do płyt miasto mania i maria awaria. Obecnie realizuje videospektakl pt. Warszawo, gdzie twój genius loci? i wydaje zbiór esejów wraz z wyborem tekstów E.T.A. Hoffmanna pt. E.T.A. Hoffmann in Schlesien dla wydawnictwa w Niemczech.

 

 

 

Antykwariat - tania książka
Thomas H. Barczyk

Schreiben Sie uns Ihre Meinung!

Wir haben ein offenes Ohr

für Anregungen, Lob und natürlich auch Kritik.

Schreiben Sie uns, was Ihnen an Kulturmagazin Zarys gefällt und was wir in Zukunft noch besser machen können.


Napisz do nas i podziel się z nami swoją opinią o naszym piśmie.

Druckversion Druckversion | Sitemap
© Magazyn Kulturalny Zarys - Kulturmagazin Zarys